-  [Αρχική


[Επιστροφή] [Ολόκληρο θέμα] [Τελευταία 50 σχόλια]
Απάντηση σε θέμα
Όνομα
Email
Θέμα   (απάντηση στο 90824)
Μήνυμα
Captcha image
Αρχείο
Video   Βοήθεια
Κωδικός  (για τη δυνατότητα διαγραφής)
  • Επιτρεπόμενοι τύποι αρχείων: GIF, JPG, PNG
  • Μέγιστο επιτρεπόμενο μέγεθος 3000 KB.
  • Εμφάνιση Catalog

No. 90824
 
Σας εκτιμώ παιδιά, ευχαριστώ για την παρέα σας.
Κανας άλλος καταθλιπτικός εδω;
Μεγιστοποίηση εικόνων
>> No. 90855
Να την εκτιμάς την κατάθλιψη.
Διότι μόνο όταν υπάρχει αυτό το τεράστιο κενό μέσα σου μπορείς να δεις κάποια πράγματα. Μόνο όταν δεν βρίσκεσαι στην μέθη της χαράς, η οποία είναι ή πλασματική, ή προϊόν βλακείας.
Και αν ήσουν συνεχώς χαρούμενος;
Θα τα έχανες όλα αυτά. Όλη αυτή τη θαυμάσια οπτική γωνία, που έχει επιτρέψει την δημιουργία απίστευτων έργων εδώ και εκατοντάδες χρόνια.
Και όταν έχεις περάσει τόσο πολύ χρόνο στην θλίψη, αν έχανες αυτό δεν θα έχανες και ένα κομμάτι του εαυτού σου;
>> No. 90858
>>90855
Πράγματι μπορείς να βρίσκεις ουσία σε πράγματα που θα αγνοούσες αλλιώς. Η ομορφιά της ζωής είναι οι εναλλαγές που σε κάνουν να νοιώθεις τη διαφορά του να αισθάνεσαι όμορφα και του να αισθάνεσαι άσχημα. Το κακό της κατάθλιψης είναι πως αποτελεί ενα πρίσμα μέσα απο το οποίο αντιλαμβάνεσαι τα πάντα γύρω σου και μπορεί να φιλτράρει σημαντικό μέρος του φάσματος της ευτυχίας.
Πάντως το να αγκαλιάσεις την κατάθλιψη, είναι απο τα πρώτα βήματα για να συνεχίσεις να ζείς με αυτή και να την αντιμετωπίσεις ανάλογα με την αιτία, τη φύση και την έντασή της.
>> No. 90859
Καταθλιπτικός παλαιοφαγκοτος ριπορτιν ιν. Τι λεει μαν;
>> No. 90860
>>90859
Καλώς τον!
Δοκιμάζω rewiring για θετικότερη σκέψη και δίαιτα/γυμναστική αυτό τον καιρό, φαίνεται να βοηθάει σημαντικά. Εσύ;
>> No. 90865
>>90860
το rewiring δεν με έψησε ποτέ σαν κονσεπτ. όταν γράφτηκα σε γυμναστήριο πολεμικών τεχνών είδα αισθητή βελτίωση.

Το προτείνω και η περιόδος είναι καλή γιατί παίζουν διάφορες προσφορές.
>> No. 90872
Αρχείο 153615600259.jpg - (31.66KB , 892x552 , Co73pPQXEAA-yCA.jpg )
90872
>>90865
Εγώ θα συμφωνήσω με τον ανών απο πάνω. Νομίζω το μεγαλύτερο και το πιο δυσκολοχώνευτο redpill για την κατάθλιψη είναι να καταλάβεις ότι είναι ως επί το πλείστον μία κατασκευασμένη διαταραχή.

Η κατάθλιψη χωρίζεται σε δύο κατηγορίες, την κλινική που έχει βιοχημική αιτία και την "υπαρξιακή" που έχει εξωτερική αιτία. Το πρόβλημα με την δεύτερη είναι ότι σε βάζει στο περίεργο και επικίνδυνο τρυπάκι να αποδίδεις τα αρνητικά σου συναισθήματα σε μία ψυχική διαταραχή. Στην ουσία, πρόκειται για την παθολογικοποίηση του αρνητικού συναισθήματος μέσα από μία λογική που θέλει τον άνθρωπο να κατασκευάζει την πραγματικότητα μέσα στο κεφάλι του. Το γεγονός ότι η μεταμοντέρνες κοινωνίες έχουν χάσει κάθε έννοια νοήματος προφανώς δεν έχει να κάνει με τον τρόπο που νιώθουμε. Δεν δεχόμαστε καν αν αναλογιστούμε την πιθανότητα η κατάθλιψη να είναι μια φυσιολογική και επόμενη αντίδραση απέναντι στον μηδενισμό που ξερνάει ο πολιτισμός μας σε κάθε του έκφραση. ( Για να καταλάβει κανείς πόσο η κατάθλιψη είναι σύμπτωμα της νεωτερικότητας αρκεί μόνο να σκεφτεί ότι σαν έννοια και συναίσθημα είναι ολότελα ξένη στις κοινότητες κυνηγών-τροφοσυλλεκτών). Αντ' αυτού, δαιμονοποιούμε την ίδια την άμυνα του μυαλού μας. Παθολογικοποιούμε το ίδιο μας το συναίσθημα και αφήνουμε τους εαυτούς μας να γίνουν κατά φαντασίαν ασθενείς μιας ανύπαρκτης πάθησης. Βαφτίζουμε αιτία αυτό που δεν είναι παρά σύμπτωμα και διοχετεύουμε όλη μας την δημιουργική ενέργεια στην αντιμετώπισή της. Η αποκορύφωση της παράνοιας είναι οι οργουελικές συμπεριφορικές θεραπείες, το rewiring που λένε και οι ανώνς παραπάνω, με τις οποίες αυτουποβαλόμαστε σε μαθήματα αυταπάτης. Μαθαίνουμε τους εαυτούς μας να σκέφτονται σωστά(!!!) ώστε να φιλτράρουν τα ερεθίσματα της αντικειμενικής πραγματικότητας μέσα από ένα πρίσμα feelgood μαλακίας. Ο υπέρτατος διανοητικός και συναισθηματικός ευνουχισμός που στη βάση του έχει κυρίως δειλία ή απροθυμία για δράση. Υπό την καθοδήγηση των πάντα πρόθυμων ψυχολόγων, ενοχοποιούμε το συναίσθημά μας και παρέχουμε ένα διαρκές άλλοθι στα προβλήματα του έξω κόσμου. Αναχωρητισμός, παθητικότητα, αβουλία, είναι η μίζερη κατάσταση στην οποία έχουμε περιέλθει.

Και πώς αντιμετωπίζω το συναίσθημα τότε; Μακάρι να ήξερα την απάντηση. Σίγουρα πάντως πρέπει να ξεκινήσουμε από την απενοχοποίησή του. Η θλίψη και η οργή είναι συναισθήματα, όχι παθήσεις. Μερικές φορές είναι καλό και αναμενόμενο να νιώθουμε και θλίψη και οργή. Γενικά υπάρχει μια σύγχρονη τάση που προσπαθεί εξοβελίσει τα αρνητικά συναισθήματα από την σκέψη και τον διάλογο κυρίως γιατί αυτά ενοχλούν τoν πασιφιστικό λήθαργο και την παθητικότητα που προβάλει η κουλτούρα μας. Για παράδειγμα, η πολιτική ορθότητα "εξυγιαίνει" τον δημόσιο διάλογο κάνοντας τoν θυμό θέμα taboo. Η τεχνολογικοί κολοσσοί αναμορφώνουν την συμβολική γλώσσα αφαιρώντας από το λεξιλόγιό μας τα συμβολάκια που μπορεί να δηλώνουν οργή (θυμωμένα φατσάκια, πιστόλι). Αυτό είναι κάτι σαν rewiring σε μακροσκοπική κλίμακα. Όλα είναι γλυκούλικα και καλούλικα, δεν υπάρχει πια χώρος για αρνητισμό, και δεν μπορεί κιόλας να υπάρχει, από τη στιγμή που δεν υπάρχει γλώσσα για να τον εκφράσει. Είναι όμως μερικές φορές που οι συνθήκες επιβάλλουν να νιώθουμε και θλίψη και οργή. Και μερικές φορές αυτά τα συναισθήματα πρέπει να τα αποδεχτούμε, αλλά όχι με τον τρόπο που εννοεί το βίντεο, στρουθοκαμηλίζοντας και αναδιπλώνοντάς τα στον εαυτό. Πρέπει να αναγνωρίσουμε οτι ανταποκρίνονται σε μια εξωτερική πραγματικότητα και να τα αφήσουμε να μας κινητοποιήσουν σε εξωστρεφή δράση. Εξωστρεφής δράση σημαίνει αλλάζω της ίδιες της συνθήκες, και όχι την στάση μου απέναντι σε αυτές ή τον τρόπο με τον οποίο της αντιλαμβάνομαι.
>> No. 90875
>>90872
Εξαιρετικες παρατηρησεις ανον. Τα συμπτωματα που μου περιγραφεις μου θυμιζουν τον 20χρονο χασικλη εαυτο μου που προσπαθουσε να "καταπολεμησει" την υπαρξιακη ψευτοκαταθλιψη με ατελειωτο πασιφισμο, μηδενισμο και σταρχιδισμο. Θυμωνα κιολλας με οποιον προσπαθουσε να με βγαλει απο τη χιπικη γυαλα μου. Πραγματικη μαστιγα για τους περισσοτερους millenials, αλλα λιγοι εχουν το μυαλο να το αντιληφθουν.
>> No. 90876
>>90875
Δε νομίζω να είχες κλινική κατάθλιψη που είναι υπαρκτό νόσημα. Μη τα περιπλέκετε αυτά τα 2.
>> No. 90878
>>90876
Μα δεν ειχα. Απλα ειχα συνηθισει τοσο τη μαστουρα που βαριομουν οτιδηποτε αλλο
[Επιστροφή] [Ολόκληρο το θέμα] [Τελευταία 50 σχόλια]

Διαγραφή δημοσίευσης
[]
Password  

Αναφορά δημοσίευσης